Wereldwijd verkopen vanuit Frankrijk? De btw-regels die je marges maken of breken

Je opent maandagochtend je dashboard: een bestelling uit Berlijn, een uit Milaan, nog een uit Londen. Goed nieuws, tot de voor de hand liggende vraag opduikt: welke btw had je op elk daarvan moeten rekenen?

Ga je de fout in, dan zijn de gevolgen heel reëel: belastingaanslagen met boetes, pakketten die bij levering worden geweigerd door onverwachte kosten, of marges die stilletjes worden opgegeten door btw die je had moeten innen. Doe je het goed, dan is internationaal verkopen veel eenvoudiger dan het lijkt. Dit zijn de regels die er echt toe doen voor een Franse e-commerceonderneming die wereldwijd verzendt.

De gouden regel: btw volgt je klant, niet jou

Btw is een verbruiksbelasting. Voor grensoverschrijdende verkopen is ze in principe verschuldigd in het land van je klant, niet in Frankrijk. Sinds juli 2021 past de EU dit “bestemmingsbeginsel” toe op bijna alle online b2c-verkopen. Alles hieronder is slechts een toepassing van dat ene beginsel.

Verkopen aan particulieren in de EU: de drempel van €10.000 en de OSS

Onder €10.000 per jaar aan grensoverschrijdende b2c-verkopen (alle EU-landen samen) kun je het eenvoudig houden: reken zoals gewoonlijk Franse btw aan.

Boven €10.000 moet je de btw van elk bestemmingsland aanrekenen, en de tarieven lopen sterk uiteen: 19% in Duitsland, 21% in Spanje, 22% in Italië, tot 27% in Hongarije (Luxemburg is het laagst met 17%).

Dat klinkt als een administratieve nachtmerrie. Dat is het niet, dankzij de OSS (One-Stop Shop): je registreert je één keer, in Frankrijk, en dient één kwartaalaangifte in die al je Europese b2c-verkopen dekt. De Franse belastingdienst verdeelt de btw over elk land. Eén registratie, één aangifte, één betaling.

Voorbeeld: je verkoopt dit jaar voor €40.000 goederen aan Duitse klanten. Je rekent 19% Duitse btw aan bij het afrekenen, verklaart alles in je driemaandelijkse OSS-aangifte en raakt nooit een Duits belastingformulier aan.

Let op, de OSS dekt niet:

Je binnenlandse verkopen in Frankrijk (die blijven op je gewone Franse btw-aangifte)
B2B-verkopen (zie de verleggingsregeling hieronder)
Voorraad die in een ander EU-land is opgeslagen. Als je Amazon FBA in Duitsland gebruikt of een magazijn in Polen, dan eist dat land nog steeds een lokale btw-registratie. Dit is het meest voorkomende en het duurste misverstand.
Goederen die van buiten de EU worden ingevoerd (zie IOSS hieronder)

En als je via een marktplaats verkoopt: in veel gevallen (verkopers van buiten de EU, ingevoerde goederen onder €150) is de marktplaats de “geachte leverancier” en int ze de btw zelf. Maar je moet precies bijhouden welke verkopen zij heeft afgehandeld, want het door elkaar halen van de twee stromen in je boekhouding is een klassieke bevinding bij een controle.

Verkopen aan bedrijven in de EU: de verleggingsregeling

B2B is het goede nieuws van de Europese btw. Als je klant een btw-plichtige onderneming is, factureer je zonder btw en draagt de koper de btw af in zijn eigen land. Dit is de verleggingsregeling, in het Frans autoliquidation.

Drie verplichtingen, geen enkele optioneel:

Controleer het btw-nummer van de klant in VIES, de gratis validatietool van de Europese Commissie. Geen geldig nummer, geen verleggingsregeling: de verkoop wordt b2c en jij bent de btw verschuldigd.
Factureer correct: 0% btw, beide btw-nummers en de vermelding “Verleggingsregeling, artikel 196 btw-richtlijn”.
Meld de verkoop: in Frankrijk gaan intra-EU b2b-verkopen van goederen ook naar de DEB/EMEBI (via het douaneportaal), bovenop je btw-aangifte. Het overslaan ervan leidt tot boetes, zelfs wanneer je facturen perfect waren.

Voorbeeld: je verkoopt €5.000 voorraad aan een Belgische detailhandelaar met een geldig btw-nummer. Je factuur toont €5.000 netto, zonder btw. De detailhandelaar draagt zelf de Belgische btw af. Je bewaart de VIES-validatie en het vervoersbewijs in je administratie.

Buiten de EU: export is btw-vrij... als je het kunt bewijzen

Goederen die de EU verlaten zijn vrijgesteld van Franse btw (artikel 262-I van het Franse belastingwetboek). De valkuil: de vrijstelling geldt alleen als je kunt bewijzen dat de goederen de EU daadwerkelijk hebben verlaten: douaneaangifte voor uitvoer, vervoersdocumenten. Zonder bewijs kan een fiscale controle je de btw met terugwerkende kracht aanrekenen.

Dan komt de vraag van de klantervaring: wie betaalt de invoerbelastingen van het bestemmingsland?

DDP (Delivered Duty Paid): jij betaalt rechten en belastingen vooraf. Vlotte levering, tevreden klant.
DAP/DDU: je klant ontdekt de kosten bij aankomst van het pakket, de nummer 1 oorzaak van geweigerde pakketten en éénsterrenreviews in grensoverschrijdende e-commerce.

Het bijzondere geval van het VK: de £135-regel

Sinds de Brexit speelt het VK volgens zijn eigen regels:

Zendingen van £135 of minder: je moet Britse btw aanrekenen bij het afrekenen en je registreren bij HMRC (geen Britse entiteit nodig).
Boven £135: invoer-btw en rechten worden aan de grens geïnd, zoals voorheen.
Verkoop je via een marktplaats? Die int doorgaans de Britse btw voor jou.

Importeren om te verkopen: IOSS voor pakketten onder €150

Als je goederen van buiten de EU rechtstreeks naar EU-consumenten verzendt (dropshipping uit Azië bijvoorbeeld), dan is de IOSS (Import One-Stop Shop) je vriend. Voor zendingen van €150 of minder int je btw bij het afrekenen en verklaar je die in één maandelijkse aangifte; pakketten klaren snel door de douane, zonder onverwachte kosten bij levering. Boven €150 gelden de gewone invoer-btw en douanerechten aan de grens, en in Frankrijk wordt die invoer-btw verlegd op je Franse btw-aangifte.

De fouten die echt geld kosten

Franse btw aanrekenen op elke EU-verkoop, ruim boven de drempel van €10.000
Vertrouwen op het btw-nummer van een klant zonder VIES-controle
De DEB/EMEBI vergeten voor b2b-verkopen
Klanten de douanerechten laten ontdekken bij levering (kies DDP waar het telt)
Aannemen dat “Amazon de btw regelt” voor voorraad die je in hun buitenlandse magazijnen opslaat
Export als automatisch belastingvrij beschouwen zonder douanebewijs te bewaren

Wat eraan komt: ViDA en de Franse e-facturatie

Het EU-pakket VAT in the Digital Age (ViDA), aangenomen in maart 2025, zal de zaken blijven vereenvoudigen: vanaf juli 2028 breidt de OSS uit naar een echte eenmalige btw-registratie (die bijvoorbeeld de overbrenging van je eigen voorraad tussen EU-landen dekt), en vanaf 2030 gaan grensoverschrijdende b2b-verkopen over op realtime digitale rapportering via e-facturatie. In Frankrijk moeten alle ondernemingen vanaf september 2026 al elektronische facturen kunnen ontvangen, met uitreikingsverplichtingen die geleidelijk ingaan tot 2027. Als je facturatiestack nog een pdf-generator is, is het nu tijd om te plannen.

Veelgestelde vragen

Hoe weet mijn checkout welk btw-tarief moet worden toegepast?

Het begint bij het land van je klant. Voor b2c hangt het tarief af van de bestemming: Franse btw zolang je onder de drempel van €10.000 zit, het tarief van het bestemmingsland daarboven (via de OSS), en Britse btw voor zendingen van £135 of minder naar het VK. Voor b2b met een geldig EU-btw-nummer: 0% en verleggingsregeling. Daarom moet je checkout (en je betaalplatform) per land worden geconfigureerd, niet “één tarief voor alles”.

Valt mijn omzet in Frankrijk ook onder de drempel van €10.000?

Nee. Alleen b2c-verkopen vanuit Frankrijk aan klanten in andere EU-landen tellen mee voor de €10.000. Je binnenlandse verkopen blijven onderworpen aan de Franse btw en tellen niet mee.

Ik ben halverwege het jaar over de drempel van €10.000 gegaan. Wat nu?

De drempel wordt per kalenderjaar beoordeeld. Zodra je €10.000 overschrijdt, moet je op de volgende grensoverschrijdende b2c-verkopen de btw van het bestemmingsland aanrekenen en je voor de OSS registreren; je kunt niet op het volgende jaar wachten. Als je in de tussentijd Franse btw hebt aangerekend, kan je accountant de eerdere aangiften regulariseren.

Heb ik een bedrijf of een magazijn in het buitenland nodig om in andere EU-landen te verkopen?

Nee. Met de OSS kun je vanuit Frankrijk met één registratie aan consumenten in de hele EU verkopen. De uitzondering die iedereen verrast: als je voorraad opslaat in een ander EU-land (Amazon FBA in Duitsland, een magazijn in Polen), dan eist dat land een lokale btw-registratie, en de Franse OSS dekt die verkopen niet.

Wat is het verschil tussen de OSS en de IOSS?

Het zijn complementaire instrumenten die verschillende stromen dekken. De OSS: intra-EU b2c-verkopen waarbij de goederen van binnen de EU worden verzonden. De IOSS: ingevoerde goederen van €150 of minder die rechtstreeks van buiten de EU naar EU-consumenten worden verzonden. Een winkel die EU-voorraad aanhoudt en ook dropshipt, kan beide nodig hebben.

Wat als het btw-nummer van mijn b2b-klant niet door VIES wordt gevalideerd?

Geen verleggingsregeling: de verkoop wordt als b2c behandeld en jij bent de btw verschuldigd. Pas het tarief van het bestemmingsland toe (of het Franse tarief als je onder de drempel zit) en bewaar het resultaat van de VIES-controle in je administratie. De bewijslast ligt bij jou.

Welke boetes risker je bij een fout?

De btw die je had moeten innen, vermeerderd met vertragingsrente en boetes. In Frankrijk wordt een ontbrekende DEB/EMEBI-aangifte op zichzelf beboet, zelfs wanneer je facturen correct waren. En naast de belastingdienst is er de kost aan klantzijde: geweigerde pakketten en éénsterrenreviews. Het goede nieuws: het is allemaal te vermijden met een goede opzet vooraf.

Heb ik een Britse entiteit nodig om in het VK te verkopen?

Nee. Je kunt je bij HMRC registreren voor afstandsverkoop vanuit het buitenland zonder enige Britse vestiging, en vervolgens Britse btw aanrekenen bij het afrekenen voor zendingen van £135 of minder.

Ik lanceer: welke registraties moet ik vanaf dag één regelen?

Begin met je Franse situatie: onder de btw-vrijstellingsdrempel (franchise en base de TVA) reken je geen btw aan; daarboven moet je je registreren. Daarna, afhankelijk van je plannen: de OSS zodra je verwacht €10.000 aan Europese b2c te overschrijden; een HMRC-registratie als je aan het VK verkoopt; de IOSS als je rechtstreeks van buiten de EU verzendt; en een lokaal nummer als je FBA of een magazijn in een ander EU-land gebruikt.

Je btw-checklist in 5 punten

Volg je EU-brede b2c-omzet tegen de drempel van €10.000
Registreer je voor de OSS vóór je volgende piekseizoen
Controleer elke b2b-klant in VIES en bewaar het bewijs
Archiveer exportdocumentatie voor elke zending buiten de EU
Kies bewust DDP of DAP, per markt

De kern

Internationale btw is geen monster, het is een systeem. Zodra je checkout het juiste tarief per land toepast en je registraties overeenkomen met je logistieke voetafdruk, verdwijnt ze naar de achtergrond waar ze thuishoort. Bij Saphes IT-Systems helpen we e-commercebedrijven precies dat te bouwen: checkout-, facturatie- en integratieopstellingen die compliant blijven terwijl je schaalt. Voelt je volgende markt als een fiscale puzzel, laten we dan praten.

Dit artikel is louter informatief en vormt geen fiscaal advies. Btw-tarieven en -regels veranderen, dus bevestig je situatie altijd met je accountant of fiscaal adviseur.